Pijalnia Główna w Krynicy-Zdroju

Dodano do planner
Usunięto z planner
Krynica-Zdrój
Krynica-Zdrój leży w dolinie potoku Kryniczanka. Powstała w połowie XVI w., a już pod koniec XVIII w. odkryto tu cenne źródła.
Zabudowa uzdrowiskowa rozciąga się wzdłuż deptaku przy potoku Kryniczanka – to wille i pensjonaty (wśród nich Romanówka, mieszcząca Muzeum Nikifora Krynickiego, i Witoldówka), najstarsza pijalnia – „Słotwinka” z 1806 r., Stare Łazienki, neorenesansowy Stary Dom Zdrojowy ze źródłem „Mieczysław”, pełniący funkcję sanatorium, neoklasycystyczne Nowe Łazienki Mineralne, modernistyczny Nowy Dom Zdrojowy oraz Pijalnia Główna ze źródłami: „Zuber”, „Jan”, „Tadeusz” i „Słotwinka”.
Główną świątynią w Krynicy jest neorenesansowy kościół pw. Wniebowzięcia NMP, poza tym w mieście znajdują się trzy cerkwie: pw. św.św. Piotra i Pawła, pw. Równego Apostołom Księcia Włodzimierza i pw. Opieki Bogurodzicy.
Do Krynicy-Zdroju można przyjeżdżać przez cały rok. Turyści mogą wejść (lub wjechać) na Górę Parkową (kolejką linowo-terenową), Górę Krzyżową i Jaworzynę Krynicką (kolejką gondolową), skorzystać z basenu, sankostrady, hali lodowej, pojeździć konno w stadninie Jakubik, odwiedzić centra narciarskie Azoty czy Henryk-Ski. Zatrzymać się można w którymś z licznych pensjonatów, ośrodków wypoczynkowych lub hoteli. Do stołu zapraszają karczmy: regionalna w Czarnym Potoku, Cichy Kącik i łemkowska Kłynec.

Każdy, kto chce spróbować krynickich wód, na pewno zawita do stojącej przy deptaku w centrum uzdrowiska Pijalni Głównej. Wielki, przeszklony gmach o stalowej konstrukcji został otwarty w 1971 r. Zastąpił zniszczoną Starą Pijalnię z krytym deptakiem. Dla kuracjuszy doprowadzono tu wody ze zdroju głównego oraz źródeł: „Zuber”, „Jan”, „Tadeusz” i „Słotwinka”. Można tu również przespacerować się po oranżerii z okazami egzotycznych roślin i drzew. W ogromnym wnętrzu zmieściła się także sala koncertowa na 350 miejsc.

Miejsca w pobliżu